Maandag 25 mei Thorn Meerssen 63 km , 336 hgtmtrs

Vanochtend een geanimeerd ontbijt met Malcolm en ….. (Sorry naam vergeten van de vrouwelijke helft van het  Schotse echtpaar) , die met ons te gast waren bij Marianne’s B&B.

Daardoor wel wat later dan gedacht  op de fiets, maar wat maakt het uit . We hebben een relatief korte etappe in gedachten. 63 km en 336 hgtmtrs.

Het zijn weliswaar niet heel veel hoogtemeters, maar vandaag voeg ik ze toe voor de statistiek. We zijn in Zuid Limburg. Vanaf Susteren ( Nederland letterlijk op z’n smalst)  moest er af en toe een stukje worden geklommen. In Susteren  raken we op het kerkplein aan de praat met een mevrouw over de kerk. “Ga toch even kijken, het kost niks” . Dat laatste gaf natuurlijk de doorslag en zo gingen we ook nog even de Amelberga basiliek binnen. Een sobere kerk en kleine Mariakapel. Altijd wel iemand om even aan te denken dus ook nog een kaarsje opgestoken.

Langs de Duitse grens die we regelmatig oversteken, gaan we ten oosten van Sittard en Geleen over kleine B wegen en mooie Limburgse holle gravel paden . Een groot  deel van de etappe fietsen we  in de schaduw van  bomen. Wat een zegen is dat bij deze temperaturen.

Het is nauwelijks te beschrijven wat er de afgelopen dagen aan wilde bloemen en planten in de berm voorbij is gekomen. En dan nog alle soorten vogels niet te vergeten.

Het doet me denken aan Wim de Bie. Hij speelde jaren terug het type van de wat bozige  leraar Duits Otto den Beste. Eén van zijn grote ergenissen  was de uitbundige vulgariteit ( zoals hij het noemde ) van de lente. De vele intense kleuren van bloemen, het voortdurende gezang van vogels en de intense geuren van bloemen, het land,  gemaaid gras en hooi, het stoorde deze leraar Duits. Wij daarentegen genieten er nu al 4 dagen van; fietsen in dit jaargetijde is een voortdurende prikkeling van al je zintuigen. Er is telkens wat te zien, te horen of te ruiken. En niet te missen is de geur van schoonmaakazijn,  dat naar mijn indruk in de dorpen veelvuldig wordt gebruikt voor ik weet niet wat er allemaal moet worden schoongemaakt. We fietsen door een mooi schoon landje.  De opmerkzame observatie  van de Leraar Duits  over de  zintuiglijkheid van  het voorjaar is zo gek nog niet getroffen. Piaget stelde een rangorde op voor de verschillende zintuigen. Hij vond het gezichtsvermogen het primaire zintuig. Dat mag dan zo zijn, al fietsend denk ik dat het reukvermogen ook hoge ogen gooit.

En waar gaat de tocht morgen naar toe? We weten het nog niet precies, maar in ieder geval nemen we morgen het Fietserpad terug naar het noorden. En dan komen we sowieso weer langs  Thorn ,weliswaar langs een andere route . We gaan langs de Belgische  Grens Maasroute naar het noorden .