Van Saarlouis naar Konz 75 km 185 hgtmtrs
Dit is het ware verhaal voor vandaag . Per ongeluk plaatste ik eerst wat losse aantekeningen, die ik nadien heb verwijderd.
Nadat gisteravond de kraaien bij het vallen van de avond hun conversaties hadden gestaakt, nam de nachtegaal het over. We weten eigenlijk niet of het nu één exemplaar was of twee. De zang is zo gevarieerd in klanken en toonhoogtes dat je je niet kunt voorstellen dat het uit één vogelkeel komt. Het ging door tot diep in de nacht en toen we echt wakker waren om 7 uur hadden de kraaien alweer voor de aflossing van de wacht gezorgd.
vandaag fietsen we de laatste etappe langs de Saar, die bij Konz in de Moezel uitmondt. We hadden 70 km gepland, maar raakten direct na vertrek aan het dwalen door een navigatie fout mijnerzijds. Toch iets meer inzoomen op het scherm is dan het devies terwijl ik het overzicht over een grotere afstand ook prettig vind. Dilemma …Vervolgens was er niet snel een bakker gevonden en zonder het inkopen van een Schneck voor bij de koffie en brood voor de lunch kan je niet verantwoord opstap. Na een uur en 5 extra km zat alles in de tas. Achteraf gezien valt het altijd wel mee, zo’n navigatiefoutje.
Het is druk langs de Saar - niet op de Saar - en daar waar het smal wordt is er weinig plek voor een dubbelspoor voor de trein, een autoweg en een fietspad. In die situatie trappen we even flink door. Wil zet de Pendix aan en ik maak er een kleine intervaltraining van zodat we snel weer op rustiger paden belanden. Het laatste deel vanaf Merzig naar Saarburg en door naar Konz is prachtig afwisselend . Twee hele dagen langs de Saar vanuit Frankrijk tot aan de Moezel was de moeite waard en een intense kennismaking met voor ons onbekend terrein. Maar voor nu is het genoeg en zien we weer uit naar het vervolg, naar de Eiffel.
Naast al het moois aan wilde bloemen langs de weg en rivieroever zien we tijdens deze fietstocht regelmatig grote stukken met Japanse duizendknoop. En telkens zie je dat de exoot wordt bestreden door te maaien met als gevolg dat jonge donkere rode scheuten na enige tijd weer terug komen. Deze invasieve exoot zullen we in Europa wel niet meer kwijtraken zelfs al zou Frans Timmermans persoonlijk Europese wetgeving voor de bestrijding uitvaardigen. Hoelang moet een plant deel uitmaken van de al bekende flora van een gebied om niet meer van een exoot te spreken? Ik weet het niet. Bij gelegenheid maar eens aan een bioloog vragen .
Voor vannacht hebben we een Pod - zoiets als uit het verhaal van vrouwtje Piggelmee- gehuurd op een Camping aan de Moezel. Niet echt een camping uit het Groene Boekje, maar we hebben wel uitzicht op de rivier. We blijven twee nachten want we willen de tijd hebben voor Trier, dat op 10 km van hier ligt.
